LAATSTE NIEUWS OVER VOLGRECHT - SEE UNDERNEATH FOR ENGLISH TRANSLATION ARTISTS
RESALE RIGHT
ART GALLERY WIM STREEP, Overtoom 428 i.s.m. Art Music Café PARCK
LAATSTE NIEUWS OVER VOLGRECHT - SEE UNDERNEATH FOR ENGLISH TRANSLATION ARTISTS
RESALE RIGHT
ART GALLERY WIM STREEP, Overtoom 428 i.s.m. Art Music Café PARCK
Art Gallery Wim Streep, Overtoom 428, Amsterdam
Return to : Schilderijen, paintings, Gemälde, peintures 2009 /2010
Return to : EXPOSITIE / EXHIBITION
Subject: Volgrecht evaluatie uitgesteld tot begin 2010 wim streep.nl
Date: Tue, 20 Oct 2009 11:56:59 +0200
Omdat het volgrecht een belangrijk recht is en speciaal voor de nog niet zo bekende levende beeldende kunstenaars verzoek ik u dit stuk te plaatsen, voorlal ook omdat dit begin 2010 actueel wordt, de beslissing onomkeerbaar is en zeer veel kunstenaars hiervan geen notie hebben, blijkt uit gesprekken met kunstenaars.
Het volgrecht is vastgelegd in een Europese richtlijn in 2006. En zou volgens de richtlijn van de Europese Commissie per 1 januari 2009 moeten worden geëvalueerd. De Europese Commissie heeft ons laten weten dat zij dit niet heeft gedaan omdat de richtlijn in een aantal EU-landen nog steeds niet volledig is omgezet in de nationale wetgeving. Normaal gesproken geeft de Commissie via de website gelegenheid aan belanghebbende partijen om te reageren in een consultatie. Deze heeft inmiddels in September 2009 plaats gevonden. De ideeën over het functioneren en de opmerkingen over de richtlijn kan de Raadsadviseur M.Langendoen inbrengen in de discussie in Brussel. De evaluatie zou nu zoals inmiddels is medegedeeld door mw. Strengers begin 2010 zijn.
Volgrecht wordt zoals dat in 2006 is ingevoerd wordt, zij het laat, geëvalueerd. In vrijwel alle discussies wordt Zwitserland als argument gebruikt volgrecht niet in te voeren omdat dit zou leiden tot een vlucht van de kunst naar Zwitserland. Echter onlangs is wetenschappelijk door de Ierse econoom Clare Mc.Andrew vastgesteld dat vrijwel nergens een kunstvlucht heeft plaats gevonden omdat ondanks de globalisatie de kunstmarkt relatief lokaal is.
De ideeën over het functioneren en de opmerkingen over de richtlijn:
PAMFLET
1) Afschaffen van uitsluiting van volgrecht bij:
a. Verkoop van prive-personen voor prive-personen
b. Verkoop van particulieren aan musea (belangrijke collecties van kunst van de 20e Eeuw in het verleden zijn door particulieren aan musea verkocht en het is vaak in deze gevallen dat deze legendarische waardering van de kunst plaatst vindt, wat de oorspronkelijke drijfveer voor het ontstaan van het volgrecht werd).
c. Verkoop door agenten of trustees, die personen of bedrijven vertegenwoordigden.
d. Verkoop door commerciële bedrijven en culturele instellingen die niet kunstgalerijen of auction houses zijn, maar kunstwerken exposeren en adverteren en dit in de toekomst, ook zou kunnen aanbieden en verkopen.
2) Beperking van de financiële kosten maximaal 10 % en 0% BTW tarief i.p.v. 19 % over het geïnde volgrecht.
3) Lager drempelbedrag moet 1000 euro zijn i.p.v. 3000 euro
Nederland hanteert het hoogste drempelbedrag van 3000 euro in Europa, o.a. onze beide buurlanden hanteren lagere tot veel lagere drempelbedragen . Omdat er juist sprake moet zijn van een harmonisatie is hieraan aanpassing nodig. België heeft recent juist het bedrag onder protest van de kunstenaarsbonden opgetrokken naar 2.000 euro, met een schuin oog naar Nederland kijkend.
Als drempelbedrag wordt 1000 euro voorgesteld. Belangrijk is te vermelden dat het meeste werk tussen de 3.000 en 50.000 euro opbrengt, het meest waarschijnlijke is dan dat voor deze kunstenaars in deze categorie de 4% - 5 % niet zo’n grote rol speelt.
4 ) Registratieplicht van kopers en verkopers
Bovendien is het als belanghebbende kunstenaar buitengewoon moeilijk vast te stellen wie de kopers en de verkopers zijn bij overschrijding van dat drempelbedrag omdat er immers geen registratie verplichting of aanmelding is naar de meestal toch wel bekende kunstenaars toe en bovendien het verjaringstermijn van 3 jaar een rol gaat spelen.
5 ) Het verjaringstermijn laten vervallen.
Het zou beter zijn het verjaringstermijn geheel te laten vervallen omdat dit alleen maar kan leiden het verdere vertraging van uitbetaling of ontduiking van het volgrecht en er een registratie van koper en verkoper plaats moet vinden zoals een goed koopmansgebruik is en daarom geen extra administratieve handeling vereist, zoals door een ambtelijke commissie is gesteld.
6 ) Gegevens van de handel in kunst veel langer toegankelijk houden en centraal registreren door bv. de kunstenaarsbonden een vrij voor kunstenaars toegankelijke database te laten onderhouden.
Gegevens van een veiling bedrijf bleken na een half jaar niet meer toegankelijk te zijn. Het was dus toeval dat de bewuste kunstenaar hier toch achter kwam dat zijn werk geveild bleek te zijn zonder verdere kennisgeving of afdracht hoewel het drempelbedrag ruimschoots was overschreden.
7 ) Van musea, instellingen en alle anderen de vrijstelling van afdracht van volgrecht hebben deze vrijstelling intrekken.
Deze instellingen hebben groot belang bij een gezond kunstenaars bestand. Musea maken 40 % van de kunsthandel uit.
Zij hebben ook belang bij een gezond kunstenaars bestand.
8 ) De uitzonderingsregel voor galeries laten vervallen, net alles alle uitzonderingsregels.
De uitzondering dat een verkoper minder dan drie jaar voor de doorverkoop van werk van een kunstenaar bij minder dan 10.000 euro geen volgrecht verschuldigd is ook niet bevorderlijk voor de financiële positie van de levende kunstenaar.
9 ) Beter toezicht op de naleving.
Actoren zoals internet veilingbedrijven wilden zich aan deze regeling ontrekken daarom moet er op de uitvoering er van beter worden toegezien. Iedere handel in kunst is immers kunsthandel en valt daarom onder deze Europese afspraak. De staat zou hiervoor zelfs aansprakelijk gesteld kunnen worden volgens Europees recht.
10) Meldingsplicht bij overschrijding van het drempelbedrag aan de belangen behartiger of de kunstenaar zelf en vervaltermijn laten vervallen.
Het wordt voor alle partijen eenvoudiger wordt en bovendien het verjaringstermijn van (slechts) drie jaar te laten vervallen en bovendien zijn de kunstenaars in het algemeen bekend en veelal eenvoudig terug te vinden op internet.
Dit alles maakt de uitvoering van volgrecht transparanter en de kunstenaar hoeft geen advocaat in te schakelen om zijn zwaar bevochten recht te halen. En de kunstenaar is dan veel beter in staat zich in zijn onderhoud te voorzien. Dit is ook het streven van O.C.W.
Politiek en publiek zouden zich meer moeten inleven in de levensomstandigheden van de levende kunstenaars. Van torpederen of onderuit halen Volgrecht, zie verslag 1e kamer 2006, mag geen sprake zijn. Zie wat er in Zwitserland heeft plaats gevonden met het volgrecht.
Maak van het Volgrecht geen hamerslag.
Bronnen:
Elsevier: http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Economie/160682/Kunstkoper-mijdt-Europa-niet-ondanks-hoge-belasting.htm geen verplaatsing kunstmarkt geconstateerd
http://www.prolitteris.ch/set.asp?go=/wis/urh/urh.asp
Berne Copyright convention is ondertekend door USA en 62 landen.
Zwitserland heeft zich tegen het volgrecht uitgesproken, en blijft daardoor een vreemde eend in de culturele Europese vijver.
http://www.nrc.nl/dossiers/auteursrecht/nationaal/article1860672.ece/Kunstenaar_gaat_delen_in_winst
http://www.aicanederland.org/?p=71 mw. Berk, positie Nederlandse kunstenaar
http://zoekdienst.overheid.nl/Zoekdienst/html.onl.nl/collectie/obzd?term=volgrecht
http://www.wimstreep.nl/artist%20resale%20right.htm volgrecht info
www.wimstreep.nl participerend kunstenaar.
********************************************************************************************************
Zie hieronder het A-viertje van 390 woorden. De verkorte A4 versie van bovenstaande.
Volgrecht transparanter maken zodat de kunstenaar geen advocaat hoeft n te schakelen om zijn zwaar bevochten recht te halen. En de kunstenaar is dan veel beter in staat zich in zijn onderhoud te voorzien. Streven van O.C.W.
1) Afschaffen van uitsluiting van volgrecht bij:
a. Verkoop van prive-personen voor prive-personen
b. Verkoop van particulieren aan musea (belangrijke collecties van kunst van de 20e Eeuw in het verleden zijn door particulieren aan musea verkocht en het is vaak in deze gevallen dat deze legendarische waardering van de kunst plaatst vindt, wat de oorspronkelijke drijfveer voor het ontstaan van het volgrecht werd).
c. Verkoop door agenten of trustees, die personen of bedrijven vertegenwoordigden.
d. Verkoop door commerciële bedrijven en culturele instellingen die niet kunstgalerijen of auction houses zijn, maar kunstwerken exposeren en adverteren en dit in de toekomst, ook zou kunnen aanbieden en verkopen.
2) Beperking van de financiële kosten maximaal 10 % en 0% BTW tarief i.p.v. 19 % over het geïnde volgrecht.
3) Lager drempelbedrag moet 1000 euro zijn i.p.v. 3000 euro
4 ) Registratieplicht van kopers en verkopers
5 ) Het verjaringstermijn laten vervallen
6 ) Gegevens van de handel in kunst veel langer toegankelijk houden en centraal registreren door bv. de kunstenaarsbonden een vrij voor kunstenaars toegankelijke database te laten onderhouden.
7 ) Van musea, instellingen en alle anderen de vrijstelling van afdracht van volgrecht hebben deze vrijstelling intrekken
8 ) De uitzonderingsregel voor galeries laten vervallen, net alles alle uitzonderingsregels.
De uitzondering dat een verkoper minder dan drie jaar voor de doorverkoop van werk van een kunstenaar bij minder dan 10.000 euro geen volgrecht verschuldigd is ook niet bevorderlijk voor de financiële positie van de levende kunstenaar.
9 ) Beter toezicht op de naleving.
10) Meldingsplicht bij overschrijding van het drempelbedrag aan de belangen behartiger of de kunstenaar zelf en vervaltermijn laten vervallen.
Politiek en publiek zouden zich meer moeten inleven in de levensomstandigheden van de levende kunstenaars. Van torpederen of onderuit halen Volgrecht, zie verslag 1e kamer 2006 mag geen sprake zijn. Maak van het Volgrecht geen hamerslag.
De Zwitserse kunsthandel, niet de kunstenaar heeft zich tegen het volgrecht uitgesproken, en blijft daardoor een vreemde eend in de culturele Europese vijver.
Bronnen:
Elsevier: http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Economie/160682/Kunstkoper-mijdt-Europa-niet-ondanks-hoge-belasting.htm geen verplaatsing kunstmarkt geconstateerd
http://www.prolitteris.ch/set.asp?go=/wis/urh/urh.asp
Berne Copyright convention is ondertekend door USA en 62 landen.
http://www.nrc.nl/dossiers/auteursrecht/nationaal/article1860672.ece/Kunstenaar_gaat_delen_in_winst
http://www.aicanederland.org/?p=71 (mw. Berk, positie Nederlandse kunstenaar)
http://zoekdienst.overheid.nl/Zoekdienst/html.onl.nl/collectie/obzd?term=volgrecht
http://www.wimstreep.nl/artist%20resale%20right.htm (volgrecht info)
www.wimstreep.nl participerend kunstenaar
Pamphlet Artists Resale Rights
evaluation is coming in early 2010
1) Abolish the exclusion of royalties from:
a. Sale of private persons to private persons
b. Sales of private to museums (important collections of art from the 20th Century in the past by individuals and museums it is often sold in these cases that this legendary appreciation of the arts takes place, what the original motive for the emergence of the royalty was).
c. Sales by agents or trustees, such persons or firms represented.
d. Sales of commercial enterprises and cultural institutions that are not art galleries or auction houses, but art exhibit and advertising, and in the future, could also offer and sell.
2) Reducing the financial costs up 10% and 0% VAT rate instead of 19% of the collected royalties.
3) Lower threshold should be 1000 euro instead of 3000 euro
Netherlands uses the highest threshold of 3000 euros in Europe, including our two neighbouring countries have reduced to much lower thresholds. Because there should be an accurate approximation to this adjustment is needed.
As threshold is 1000 euros proposed. It is important to mention that most of the work between 3,000 and 50,000 euro yields, the most probable is that these artists in this category, the 4% - 5% is not that important.
4) Registration of buyers and sellers
Moreover, as an interested artist extremely difficult to determine who the buyers and sellers in crossing that threshold because there is no registration requirement or notification to the well-known artists usually do, and also the limitation period plays a role.
5) The limitation period to expire.
It would be better to let all the limitation periods expire because it can only lead to further delay or evasion of payment of the royalty and a record of buyer and seller must take place as a good commercial practice and therefore requires no additional administrative action, as is made by an official committee.
6) Details of the trade in art and take much longer accessible central register eg unions artists free access database for artists to maintain.
Data from Auction Company’s after bleaching half years no longer accessible. It was coincidence that the conscious artist here yet learned that his work proved to be auctioned without further notice or levy although the threshold was largely exceeded.
7) From museums, institutions and all others are exempt from payment of royalty withdraw this exemption.
These institutions have a great interest in healthy artists files. Museums make 40% of the trade in art.
They also have a healthy interest in artists file.
8) The exception for omit galleries, just like all exceptions.
The exception that a seller is less than three years before selling work of an artist at less than $ 10,000 owed no royalties is not conducive to the financial position of the living artist.
9) Better enforcement.
Actors such as internet auction companies wanted to the new system must therefore exits the implementation of a better monitored. Any trade in art is art trade and therefore falls under this European event. The state would this even be held liable under European law.
10) Duty to report when crossing the threshold to the interests of the artist and promoter limitation period to lapse.
It is simpler for all parties and also the limitation period (only) three years and to bring the artists are also generally known and usually easy to find on the Internet.
This makes the implementation of royalty transparency and the artist does not need lawyer to his hard-won right to get. And the artist is better placed than many in his living. This is also the aim of O.C.W.
Politics and public would be more to identify with the living conditions of living artists. Torpedo or shattering of artists resale rights, see Report 1st Room 2006, no question. Like it happened in Swiss.
Do respect the artists resale rights.
********************************************************************************************************
Vragen en antwoorden / Questions and answers
Wat is uw ervaring tot nu toe met het volgrecht? Wat heeft het volgrecht de kunstenaar aan vergoeding(en) opgeleverd? Wat heeft het volgrecht de professionele kunstenaar voor werkzaamheden opgeleverd?
1e Mijn ervaring is dat ik ruim een jaar op mijn volgrecht waar ik wettelijk recht op had, heb moeten wachten. Toevalligerwijs bleek een internet veilingbedrijf twee werken van mij geveild te hebben en beide werken overschreden het drempelbedrag in Nederland erg hoog: 3000 euro. Na een half jaar bleken de gegevens op internet te zijn verwijderd. Omdat ik door diverse bieders werd gevraagd naar de huidige marktwaarde van mijn werk, kom ik tot de conclusie dat het veilingbedrijf dit ook had kunnen doen om mij op te "sporen" Vervolgens Pictoright waarvan ik lid ben op de hoogte gesteld. Deze gaven te kennen niets voor mij te kunnen doen omdat dit een "zwakke" zaak zou zijn. Omdat ik wettelijk gezien een "ijzersterke" zaak had ging ik hier tegen in. Bij de eerste aanmaning bij het Internetveilingbedrijf werd geen gehoor gegeven. Na aandringen van mij, en raadpleging van de BBK, is er na verloop van tijd, ruim een half jaar, een tweede schrijven uitgegaan, daar is uiteindelijk gehoor aangegeven. En recent is het volgrecht betaald na afhouding van een zeker percentage en BTW 19 % (Waarom zo hoog het betreft hier handgemaakte kunst!)
Het tweede punt is dat opvallend is hoe sterk de kunsthandellobby is en daar alle ruimte aan wordt gegeven. De kunstenaars, waar het toch over gaat, zijn er nauwelijks aan te pas gekomen nu lijkt de geschiedenis zich te herhalen. Er is nauwelijks communicatie geweest. Het uitstel van evaluatie was met zeer veel moeite te ontrekken en bovendien is het termijn t.o.v. andere consultaties erg kort. M.b.t. tot de prof. kunsthandelaar kan ik erg kort zijn NIETS ten goede van de kunstenaar maar wel veel tegenwerking. En het snel verwijderen van relevante gegevens m.b.t. tot de geveilde kunst op b.v internet.
Conclusie Verplichting tot melden van verkoop aan de kunstenaar, kan b.v makkelijk via internet of soortgelijk medium.
2e Alle uitzonderingen afschaffen.
3e proberen Alle kosten zo veel mogelijk beperken. BTW tarief bij kunst zou toch echt 6% moeten zijn. Of in het volgrecht geval beter nog nul %. Op de nota van Pictoright stond o.a. 19 % BTW ! d.d. 8 sept. 2009 ontvangen.
Internet gegevens met betrekking tot koop en verkoop van kunst 20 tot 30 jaar of langer opslaan waar relevant. Ook hier ligt een taak voor kunstdocumentatie.
Wat zou een uitbreiding van het volgrecht tot erfgenamen betekenen voor de professionele kunsthandelaar?
Indien een kunsthandelaar zoals b.v Museum, of b.v. particulier een deugdelijke administratie heeft betrekkelijk weinig omdat in het algemeen de gegevens van de kunstenaar vrij goed bekend zijn. Met ouder, onbekender werk zou het wat problemen kunnen geven, maar in deze moderne tijd is er zeer veel te achterhalen en we hebben ook nog onze kunstdocumentatie centrum in Den Haag nog. De kosten lijken mij schromelijk overdreven want de handelaar weet ook aan het werk te komen, dus veelal zijn de bronnen erg goed bekend. Men houdt zich blijkbaar van de domme. De kunsthandelaar doet juist voor de verkoop erg veel moeite om de waarde en waardering vast te stellen zodat allerlei gegevens bekend zijn om zijn verkoopsprijs zo hoog mogelijk te krijgen en veelal is de verkoper daar ook erg goed van op de hoogte.
.
1 Verplichting registratie, melden koper /verkoper aan bond zoals BBK, Pictoright, kunstenaar kunstdocumentatiecentrum.bij werken waarvan verwacht kan worden dat zij in de buurt van het drempelbedrag gaan komen of deze overschreden hebben.
Kunstenaars gratis recht van inzage in deze databestanden.
2a Eliminering van alle uitzonderingen zoals Musea, Particulieren, Tussenhandelaren etc.
2b Afschaffing allerlei beperkingen zoals vervaldata etc. om alles transparant te maken.
3 Verlaging drempelbedrag tot redelijk b .v. zoals Duitsland als gidsland.
4 In conclaaf met Zwitserland gaan, zodat niemand zich daar achter kan verschuilen. Met het bankgeheim is het ook goed gekomen dus waarom hier niet?, We hebben toch ook handelsbetrekkingen met Zwitserland.
5 Primair te denken aan de levende kunstenaar om zijn of haar positie te verbeteren. En de kunst nieuwe impulsen te geven door ook het mogelijk te maken een redelijk inkomen te verwerven. Omdat de kunstenaar van de creatieve sector het minst betaald wordt. En een goed professioneel kunstenaars bestand betaalt zich uiteindelijk uit.
zie verder de argumenten op mijn site : http://www.wimstreep.nl/artist%20resale%20right.htm
Wat zou een uitbreiding van het volgrecht tot erfgenamen betekenen voor handhavingspraktijk.
Zie eerder genoemd punt. Omdat veel kunst geveild wordt zou dat goed gehandhaafd moeten worden dus controles bij veiling bedrijven.
Actief onderzoek naar "tussenhandelaren" en of "particulieren" die veelal bekend zijn.
Men zou de bodemprijs kunnen verlagen en eveneens het maximum bedrag.
Bovendien zou men een regressief stelsel kunnen invoeren. Dus veel voor de armere kunstenaar en weinig voor de rijkere kunstenaar, zoals internationale kunstenaars, te Wenen, al lang geleden hebben gepropageerd.
Het zou zeker niet tot gevolg moeten hebben dat de lasten, van de mogelijk moeilijker handhaving m.b.t. opsporing e.d. zoals zoeken in oude registers, documentatie centra en/of oproepen in de media ten laste komen van de “levende” kunstenaars.
********************************************************************************************************
8 oktober 2009. Until now no promissed news received about the volgrecht / artists resale right consultation yet. I will keep you informed. The consultation will be in early 2010.
Vragen en antwoorden / Questions and answers
8 sept. 2009
What is your experience so far with the royalty? What is the royalty fee to the artist (s) delivered? What does the professional artist royalties for work completed?
1st My experience is that I waited more than one year on my royalties I was legally entitled to, have to wait. Fortuitously found a internet auction company of my two works auctioned at both work and have exceeded the threshold in the Netherlands is very high: 3000 Euros. After an half year, the data on the Internet to be removed. Because I was asked by several bidders for the current market value of my work, I come to the conclusion that the auction company could have done this for me to "detect" me. Then Pictoright which I sit informed. These were expressing nothing for me to do this as a "weak" case, except writing a letter. Because I had legally a "very strong" case, I went against it. The first letter to the Internet auction company was not followed. After urging from me, and consultation of the BBK, has over time, over half years, a second letter was send, and finally hearing indicated. And recently, after deduction of royalties paid a certain percentage and 19% VAT (Why so high these are handmade art!)
The second point is that striking is how strong the art trade lobby and there is ample room to be given. The artists, which are on the go, there are hardly unspoken Now the history to repeat itself. There has been little communication. The delay evaluation was with great difficulty tapping and it was very short-term versus other consultations. Issued in response the prof art dealer, I can be very brief they did not benefit the artist, but much opposition. And the rapid removal of relevant information regarding the auctioned art eg Internet.
Conclusion Obligation to report sales to the artist, can easily eg internet or similar medium.
2nd abolish all exemptions.
3rd try to minimize all costs. VAT rate in art would really be 6%. Or better yet, in case the royalty zero%. The note was inter alia Pictoright 19% VAT! d.d. Sept. 8. Received in 2009.
Internet information regarding purchase and sale of art 20 to 30 years or longer store where relevant. Here lies a task for art documentation.
What would an extension of the royalties to heirs do for the professional art dealer?
If an art dealer such as Museum, or bv private proper administration has relatively low because in general the data of the artist quite well known. With older, more unusual work, the problems are but in modern times has very much to find out and we also have our art documentation center in The Hague yet. The costs seem grossly exaggerated because the dealer knows to find work, so frequently, the sources very well known. It is apparently of stupid. The art dealer is selling for just very hard to push the value and appreciation and would enable all data known for its sales price as high as possible and get the seller there is usually very well informed.
The right is introduced in the Netherlands on a European Directive on resale. If the Commission decides to conduct a review into the operation of the resale right directive, which points to the Commission would have to pay attention?
1 Registration Requirement to notify buyer / seller to bond as BBK, Pictoright, kunstdocumentatiecentrum of artist whose work can be expected that near the threshold will be exceeded or have.
Artists free right of access to such databases.
2a Elimination of all exceptions such as Museums, Privates, brokers etc.
2b Abolish all restrictions such as the expiry dates etc. to make everything transparent.
3 Reduction to reasonable threshold b. V. Germany as a model country.
4 In conclave go to Switzerland, so no one can hide behind. Banking secrecy was also well received so why not?, Yet we also have trade relations with Switzerland.
5 Primary to think of the living artist to his or her position to improve. And the arts to thrive by also allowing a reasonable income. As the artist of the creative sector is the least paid. Professional artists eventually pays off.
see also the arguments on my site: http://www.wimstreep.nl/artist 20resale%% 20right.htm
What would an extension of the royalties to heirs do for enforcement practice.
See previously mentioned point. Since many art auctioned would be properly maintained so checks auctioneers.
Active research on "intermediaries" and or "individuals" who are mostly known.
You could lower the minimum price and also reduce the maximum amount.
Moreover, we can introduce a regressive system. So much for the poorer to the richer few artist and artist, as international artists, in Vienna, long ago promoted.
It certainly would not, of making the burden of enforcement regarding the potentially difficult prospect ed as searching old records, documentation centers and / or the media calls charged to the "living" artists.
********************************************************************************************************
8 sept. 2009
Het in het onderstaande stuk, genoemde genoemde internet veilingbedrijf heeft te kennen gegeven te gaan voldoen aan de verplichtingen met betrekking tot het Volgrecht. Een waardering hiervoor van deze kant is op zijn plaats.
Kunstenaars in Nederland hebben er op 1 april 2006 een recht, het volgrecht bijgekregen. Omdat het drempelbedrag 3000 euro is i.p.v. 400 euro zoals het bv. in Duitsland nu is, vallen er minder kunstwerken onder dan elders. De effectiviteit is daardoor minder groot. Kunstenaars of erfgenamen hebben in Nederland vijf tot twintig jaar jaar de tijd hun volgrecht op te eisen indien verkocht via een professinonele kunsthandelaar of veilinghuis. Kunstenaars kunnen dit, tegen een bepaalde vergoeding nu 15 %, exclusief BTW 19 %, en het streven is 10 %, uitbesteden aan een collectieve beheersorganisatie zoals PICTORIGHT. Grote veilinghuizen, zoals Christie's, Sotheby en Glerum hebben al beheersovereenkomsten met genoemde organisatie en kleinere zullen nog volgen.
Kritiek op de regeling kwam voornamelijk van de kunsthandel die bang was voor verplaatsing van de kunstmarkt. Dit blijkt na onderzoek nauwelijks gebeurd te zijn omdat het afhoudingspercentage weinig gewicht in de schaal legt.
De staat kan aansprakelijk worden gesteld bij geleden schade voor het niet tijdig of niet correct implementeren van de richtlijn. Jurisprudentie hierover is er al wanneer een kunstwerk voor meer dan 3000 euro is doorverkocht. Gedupeerde kunstenaars kunnen zich rechtstreeks wenden tot de Nederlandse staat. Er zijn al gevallen waar dit is gebeurd.
Een kunstenaar kan tot drie jaar na doorverkoop van een kunstwerk alle inlichtingen verlangen van de professionele kunsthandel of veilingbedrijf zoals prijs en datum, daarna geldt die verplichting niet meer wel kan de kunstenaar een vordering indienen zonder deze gegevens. De koper hoeft niet bekend te worden gemaaakt. Indien niet de juiste gegevens worden verstrekt geldt dat als onrechtmatig. Vanaf 2010 of 2012 kan tot 70 jaar na de dood van de kunstenaar kan het volgrecht worden geclaimd.
VERY URGENT see date untill 15 september 2009 ACT NOW For English translation see beneath
http://www.internetconsultatie.nl/volgrecht
28 augustus 2009
Geachte heer / mevrouw,
Het antwoord op uw vraag kan het beste gegeven worden door een medewerker van het ministerie van Justitie die uitgebreid op de hoogte is van de regels en richtlijnen. Uw e-mail hebben wij daarom voor verdere beantwoording doorgestuurd naar dit ministerie.
Met vriendelijke groet,
Postbus 51 Informatiedienst
26 augustus 2009.
I
De evaluatiedatum is ingegaan. Aanvankelijk was er hedenmorgen vroeg op de genoemde site niets van Volgrecht te vinden. Een uur of wat later kwam er na zoeken op Volgrecht consultatie het volgende:
Amvb Volgrecht In dit besluit wordt bepaald dat de erfgenamen een maker van een kunstwerk tot 1 januiari 2012 geen vergoeding krijgen op basis van volgrecht....... eind datum consultatie 15-09-2009. verder wordt er gesproken over de doel van de regeling en het waarom kiezen van twee jaar uitstel. De geplande evaluatie heeft nog niet plaats gevonden.....Wat de lasten zijn en of die wel opwegen tegen de voordelen voor de kunstenaars. Mij is niet duidelijk wat er hier wordt bedoeld:"Daarnaast is van belang dat het opheffen van de uitzondering naar schatting zal leiden tot verviervoudiging van de administratieve kosten." waarschijnlijk gaat het weer over het werk van overleden kunstenaars. Omdat daarvoor weer werd gesproken over voordelen voor de kunstenaars, ik neem aan de levende kunstenaars. De waan van de dag speelt ook een rol "Juist ten tijde van de economische crisis dient voorkomen te worden dat professionele kunsthandelaars geconfronteerd worden met een omvangrijke stijging van de lasten"
In de concept regeling Amvb (Algemeen Maatregel van Bestuur) Volgrecht en nota van toelichting Versie
Mijn eerste reactie hierop:
"Het lijkt er op dat het slechts om een deel van het Volgrecht gaat. Met name om de erfgenamen van de kunstenaars.
Wat ik mis zoals vermeld bij de concept regeling of het sec ook alleen daarover gaat of ook over het volgrecht voor de levende kunstenaars. Hier is geen duidelijk onderscheid waar te nemen. Omdat er in de tweede helft gesproken wordt over concurentie in de markt voor de moderne en hedendaagse kunst in de EU en vergelijk...etc. Het effect voor Nederland is al vastgesteld door onderzoekers en het blijkt dat het volgrecht nauwelijks een rol speelt. Ook al omdat verhandeling van kunst erg lokaal is. Er worden wederom oude argumenten naar voren gehaald. In de hedendaagse manier van documenteren van kunst en kunstenaars zijn de administratieve belemmeringen zo goed als opgelost door electronische informatie verwerking. Ten slotte Nederland kan zelf toch wel evalueren en dan pas de punten genoemde punten, na herziene hedendaagse wijze aan de orde stellen. Zoals ik ook van mening was dat dit nu zou plaats vinden door middel van deze consultatie."
Kortom het is teleurstellend en het gaat volgens mij "slechts" om de erfgenamen en niet om de levende kunstenaars. Terwijl mij het gevoel bekruipt dat het hele volgrecht getorpodeerd gaat worden op basis van oneigelijke argumenten.
II
Op de zelfde site is ook een herziening van Auteursbeleid op te halen Wijziging van de Wet van 6 maart 2003.
Vrijwel geen woord is er te vinden over het Volgrecht. Hoewel dit toch van het Auteursrecht is afgeleid.
Het Volgrecht wordt stiefkinderlijk behandeld. De herziening betreft bladzijden 23, 25 en 35, 7 juli 2009.
III
CONSULTATIEDOCUMENT
Besluit van de Minister van Justitie van [ ], houdende een verlenging van de uitzondering van het volgrecht van erfgenamen van overleden kunstenaars
Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz. enz. enz.
Op de voordracht van Onze Minister van Justitie van [datum], [nr];
Gelet op artikel 43e, derde lid, van de Auteurswet en richtlijn nr. 2001/84/EG van het
Europees Parlement en van de Raad van de Europese Unie van 27 september 2001
betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk, PbEG
2001, L 272/32;
De Raad van State gehoord (advies);
Gezien het nader rapport van Onze Minister van Justitie van [datum], [nr];
Hebben goed gevonden en verstaan:
Artikel 1
De in artikel 43e, tweede lid, Auteurswet bedoelde periode wordt verlengd tot 1 januari 2012.
Artikel 2
Dit besluit treedt in werking met ingang van 1 januari 2010.
Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota van toelichting in het
Staatsblad zal worden geplaatst.
Nota van toelichting
In dit besluit wordt bepaald dat erfgenamen van de maker van een kunstwerk tot 1 januari
2012 geen vergoeding krijgen op basis van het volgrecht. Het volgrecht is het recht van de maker om bij iedere verkoop van een origineel van een kunstwerk waarbij een professionele kunsthandelaar is betrokken, een vergoeding te ontvangen. De uitzondering voor erfgenamen geldt nu tot 1 januari 2010 en wordt in dit besluit verlengd tot 2012. De volgrechtvergoeding voor erfgenamen zou hen toekomen in de 70 jaar na de dood van de maker. Het volgrecht kent namelijk dezelfde duur als het auteursrecht (artikel 43e, eerste lid, Auteurswet). Het vervalt 70 jaar na de dood van de maker van het werk, te berekenen van 1 januari volgend op het sterfjaar.
De uitzondering op het volgrecht voor erfgenamen die in dit besluit wordt verlengd is gebaseerd op artikel 43e, derde lid, van de Auteurswet. Dit artikel is per 1 april 2006 opgenomen in de Auteurswet ter implementatie van richtlijn nr. 2001/84/EG van het Europees Parlement en van de Raad van de Europese Unie van 27 september 2001 betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk (PbEG L 272).
In tegenstelling tot de meeste andere Europese lidstaten, kende Nederland het volgrecht tot 2006 niet. Met de richtlijn werd beoogd deze ongelijkheid tegen te gaan door het volgrecht dat al optioneel was op grond van artikel 14ter in de Berner Conventie – verplicht te stellen voor alle EU lidstaten. De richtlijn had als doel de positie van de auteurs van werken van grafische of beeldende kunst in evenwicht te brengen met de positie van andere scheppende kunstenaars. Deze laatste categorie kunstenaars kan in de regel voor elke verdere exploitatie van zijn werk, bijvoorbeeld een boek, een vergoeding vragen. Het volgrecht biedt auteurs van werken van grafische of beeldende kunst deze mogelijkheid nu ook.
Nederland heeft zich vanaf de introductie van het richtlijnvoorstel kritisch opgesteld ten aanzien van het volgrecht. Gevreesd werd en wordt dat de kunsthandel zich verplaatst van de EU naar landen die het volgrecht niet kennen. De Verenigde Staten en Zwitserland kennen het volgrecht bijvoorbeeld niet en de kunsthandel in New York en Genève profiteert hiervan. De positie van de internationale kunstmarkt in Nederland – zeker nu de kunstmarkt mobieler is dan ooit – wordt niet sterker door het volgrecht.
Daarnaast is het de vraag wat het volgrecht een beeldend kunstenaar oplevert. Afgezien van een enkele succesvolle beginnend kunstenaars, is gebleken dat de prijs van naar schatting 95% van de verkochte kunstwerken juist daalt na de eerste verkoop. Dit betekent dat vooral een beperkt aantal succesvolle beeldende kunstenaars profiteert van het volgrecht. Bij implementatie van de richtlijn werd ervan uitgegaan dat 60% van de volgrechtopbrengst toekomt aan buitenlandse kunstenaars en 40% aan Nederlandse kunstenaars. Van die 40% zou ongeveer de helft naar 15 tot 20 bekende kunstenaars gaan (Kamerstukken II, 2004/05, 29 912, nr. 3, blz. 6). Brits onderzoek heeft uitgewezen dat de top 20 kunstenaars 40% van alle vergoedingen op basis van het volgrecht heeft ontvangen, waarvan 80% naar de top 10 kunstenaars is gegaan.
Ook zijn de administratieve lasten die het volgrecht meebrengt een punt van zorg. De verplichting tot het betalen van de volgrechtvergoeding rust op de bij de verkoop betrokken professionele kunsthandelaar. Het uitkeren van de volgrechtvergoeding betekent een grote administratieve lastenverzwaring voor de kunsthandelaren, kunstbemiddelaars, kunstgalerieën en veilinghuizen. Een onderzoek van het Intellectual Property Office uit het Verenigd Koninkrijk heeft aangetoond dat het uitkeren van een vergoeding aan erfgenamen het aantal transacties waarover een volgrecht vergoeding verschuldigd is verviervoudigt. De Stichting NedArt, een platform voor Nederlandse organisaties die betrokken zijn bij beeldende of toegepaste kunst, is voornemens om een uitgebreid onderzoek te doen naar de gevolgen van het volgrecht in Nederland waarbij ook de administratieve lasten onderzocht zullen worden.
Vooruitlopend op dit onderzoek heeft de stichting een voorlopige berekening gemaakt. In de Memorie van Toelichting bij het wetsvoorstel volgrecht werd uitgegaan van 3000 à 4000 verkooptransacties. Bij elke transactie besteedt de professionele handelaar 15 minuten aan administratie waardoor hij in totaal 750 tot 1000 uur kwijt is aan administratie. Door de verplichting tot het uitkeren van een vergoeding aan erfgenamen neemt het aantal transacties naar schatting, net als in het Verenigd Koninkrijk, met factor vier toe. Hierdoor groeit het aantal uren dat aan administratie besteed moet worden van 750 tot 1000 uur naar 3000 tot
4000 uur. Het zou door de huidige financiële crisis uiterst ongunstig zijn voor veilinghuizen en kunsthandelaren om juist nu met een administratieve lastenverzwaring te worden geconfronteerd. De opbrengsten van kunstverkoop zijn flink gedaald en veel voorwerpen blijven onverkocht. Veilinghuizen bezuinigen fors op personeel en aantal veilingen.
Op basis van bovenstaande argumenten is besloten het volgrecht vooralsnog terughoudend toe te passen en gebruik te maken van de mogelijkheid die de richtlijn hiervoor biedt. De uitzondering voor erfgenamen zal verlengd worden tot 1 januari 2012. Zo worden partijen in de gelegenheid gesteld dit recht in het Nederlandse stelsel op juiste wijze in te voeren en er uitvoering aan te geven zonder gevaar voor hun economische positie.
In het algemeen kan worden gesteld dat het vrijwel allemaal achterhaalde zaken zijn en ook schromelijk overdreven.
IV Omdat hier wat zaken met elkaar worden verweven is het goed om het uit elkaar te halen.
a) Enerzijds gaat het om de erfgenamen van de kunstenaar, waarvoor hier om allerlei redenen uitstel wordt gevraagd tot 2012.
Anderzijds gaat het om de levende kunstenaars en hun huidige markt positie. Het lijkt goed daar op te focussen.
b) "Afgezien van een enkele succesvolle beginnend kunstenaars, is gebleken dat de prijs van naar schatting 95% van de verkochte kunstwerken juist daalt na de eerste verkoop. Dit betekent dat vooral een beperkt aantal succesvolle beeldende kunstenaars profiteert van het volgrecht"
Doet deze uitspraak recht aan de werkelijkheid? Is hier sprake van oude of nieuwe kunstwerken? Bij oude zou dit op kunnen gaan. Bij nieuwe niet. Juist jonge kunstenaars starten veelal met een lage prijs en dat wordt geleidelijk hoger.
c) "Bij implementatie van de richtlijn werd ervan uitgegaan dat 60% van de volgrechtopbrengst toekomt aan buitenlandse kunstenaars en 40% aan Nederlandse kunstenaars. Van die 40% zou ongeveer de helft naar 15 tot 20 bekende kunstenaars gaan (Kamerstukken II, 2004/05, 29 912, nr. 3, blz. 6). Brits onderzoek heeft uitgewezen dat de top 20 kunstenaars 40% van alle vergoedingen op basis van het volgrecht heeft ontvangen, waarvan 80% naar de top 10 kunstenaars is gegaan."
Gezien het feit dat de drempelwaarde, bij uitzondering in Nederland, 3000 euro bedraagt, levert dat een drempel op, die, internationaal gezien heel hoog is. Blijkens dit voorbeeld. Beter zou zijn minder naar de grotere kunstenaars en meer naar de kleinere omdat euvel te bestrijden. dus Degressief. of te kijken hoe onze buurlanden dat hebben opgelost zoals bv. Duitsland dat een veel lager drempelbedrag kent.
d) De administratieve problemen lijken te zijn opgelost door de elektronische informatie verwerking, te denken valt aan een database dat in aanmerking komt voor werk van een bepaalde waarde. Deze databases worden al gebruikt bij b.v. BKDOC en Kunstuitleen en dergelijke en bij b.v. Veilingbedrijven. De kunstenaars zelf zouden ook heel goed hun werk kunnen registreren en doet dat veelal ook. Bovendien kunnen zij op of aan het kunstwerk belangrijke gegevens vermelden. Voor het achterhalen van kunstenaarsgegevens is Internet is hierbij een groot hulpmiddel.
Verplichte melding van koop en verkoop van kunstwerken dat het drempelbedrag heeft of gaat overschrijden is dan gewenst. De uren van registratie door de kunsthandel lijken dan ook schromelijk te zijn overdreven of achterhaald. Niet duidelijk is alweer over welke kunst het gaat oude of nieuwe.
e) Dat de kunst in waarde zou zijn gedaald komt door het fluctureren van waardering voor bepaalde stromingen maar daar is niets nieuws aan en ligt zeker niet aan het volgrecht.
f) Veiling houders hebben recent aangegeven dat het volgrecht bij een veiling geen rol van betekenis speelt het is eerder de lokale waarde van het kunstwerk.
g) "Nederland heeft zich vanaf de introductie van het richtlijnvoorstel kritisch opgesteld ten aanzien van het volgrecht. Gevreesd werd en wordt dat de kunsthandel zich verplaatst van de EU naar landen die het volgrecht niet kennen. De Verenigde Staten en Zwitserland kennen het volgrecht bijvoorbeeld niet en de kunsthandel in New York en Genève profiteert hiervan. De positie van de internationale kunstmarkt in Nederland – zeker nu de kunstmarkt mobieler is dan ooit – wordt niet sterker door het volgrecht."
Er voeren steeds meer landen ook niet EU landen volgrecht in, zoals bij voorbeeld Nieuw Zeeland, en een staat als Californië.
Zwitserland kende ook lang het bankgeheim, en komt daar op terug. In Zwitserland is door een harde lobby het pleidooi vooralsnog door de kunstenaars verloren. Maar belangrijke organisaties zoals Prolitteris blijven ervoor vechten. http://www.prolitteris.ch/set.asp?go=/wis/urh/urh.asp
Over de kunstvlucht zou men zich in Nederland niet al te veel zorgen moeten maken denk bv. kapitaalvlucht, bedrijvenvlucht e.d.
h) De volgende punten zijn nog niet aan de orde gekomen:
1 De uitzonderingposities voor de kunsthandel, particulieren, Musea etc., juist de zaken waar de meeste kunstenaars de meeste belangen bij hebben zijn uitgesloten van het afdragen van Volgrecht en dat moet verdwijnen. 40 % van de handel in kunst vindt daar plaats.
2 Het borgen van de kosten en uitgaven voor bemiddeling bij inning Volgrecht.
3 Het percentage degressief moeten zijn dus bij aanvang 5% i.p.v. 4%
4 Het drempelbedrag zou verlaagd moeten worden tot een aanvaardbaar bedrag bv. 1000 euro. I.p.v. 3000 zodat er meer kunstenaars gebruik van kunnen maken en daarmee meer kunstenaars binnen die regeling zouden vallen.
5 Het reclame termijn van 3 jaar moet worden af geschaft, er ontstaat dan eerder transparantie in de markt.
6 Er moet een aanmeldingsplicht komen bij inkoop en verkoop van kunst boven het drempelbedrag en moet voor iedereen gelden.
7 De kunstenaar moet zelf streven naar een goede documentatie van zichzelf en werk dat ervoor in aanmerking komt dan zijn er ook geen problemen met het opsporenn van de kunstenaar. De kopers weten vrijwel altijd de kunstenaar te vinden bij gebruikmaking van Internet.
8 Verlaging van het hoge BTW bedrag van 19%, bij verkoop, waarom niet naar 6% of beter nog 0 % "
9 Een goede hang -en sta en leenregeling, zodat de kunstenaars in het algemeen beter in hun inkomen kunnen voorzien.
Wij zouden ons sterk moeten maken voor een gezonde kunstenaars klimaat. wimstreep.nl
http://www.wimstreep.nl/artist resale right.htm
http://www.facebook.com/people/Wim-Streep/100000110847615
http://util.artslant.com/global/groups/show/326
Subject: Internetconsultatie volgrecht
Date: Tue, 25 Aug 2009 12:34:51 +0200
From: c.m.strengers@minjus.nl
To: williamstreep@hotmail.com
Geachte heer Streep,
In vervolg op uw mail aan mijn collega Marco Langendoen, kan ik u berichten dat er morgen een internetconsultatie start over het volgrecht. U kunt deze consultatie vanaf morgen vinden op www.internetconsultatie.nl/volgrecht.
De consultatie sluit op 15 september 2009.
Wij zien uw eventuele reactie graag tegemoet.
Vriendelijke groet,
Carlijn Strengers
mw. mr. C.M. Strengers, ML
Wetgevingsjurist
Geachte heer Langendoen,
Hartelijk dank voor uw antwoord.
Graag zou ik wat ideeën naar voren willen brengen. Omdat het al medio 2009 is, is het teleurstellend te noemen dat een aantal EU-landen de richtlijn nog steeds niet heeft omgezet in de nationale wetgeving. Is het mogelijk een overzicht te geven van deze landen en tevens de actuele situatie m.b.t. tot de landen die dat wel hebben gedaan wat betreft de hoogte van de drempelbedragen en afspraken.
Is het ook mogelijk een opgave te doen hoe Zwitserland, als niet EU-land op dit moment met het volgrecht omgaat, dit omdat er mogelijk sprake zou kunnen zijn van valse concurrentie, volgens 1e kamer verslag 2006, . Of heeft Zwitserland dat toch ook een rechtstaat is daar in andere wijze in voorzien? Zie hiertoe mijn bijlage. In vrijwel alle discussies wordt Zwitserland als argument gebruikt volgrecht niet in te voeren omdat dit zou leiden tot een vlucht van de kunst naar Zwitserland. En mede naar Engeland. Echter onlangs is wetenschappelijk door de Ierse econoom Clare Mc.Andrew vastgesteld dat vrijwel nergens een kunstvlucht heeft plaats gevonden. Zie ook bijlage
De positie van de Europese Unie als verkoper van kunst is niet echt verslechterd
Het volgrecht is in onder meer Nederland en het Verenigd Koninkrijk ingevoerd en heeft de Europese concurrentiepositie het eerste jaar niet wezenlijk aangetast.
Over 2007 zijn nog geen cijfers bekend, maar de meeste kunsthandelaren zeggen tot op heden geen nadelige gevolgen te hebben ervaren van de fiscale veranderingen. Dat blijkt uit in februari 2008 gepubliceerd onderzoek van de Ierse econoom Clare McAndrew. Zij interviewde in 2007 onder meer 3.500 kunsthandelaren verspreid over de wereld.
Zelfs recent heeft het volgrecht zich uitgebreid tot Nieuw Zeeland in 1-07-2009, en hanteert 1.000 aus. $ en
5 %. Californië 1.000 us.$ en 5%.
Dus hieruit valt af te leiden dat 1.000 euro tot de mogelijkheden behoort met 5% van het bedrag.
Duidelijk valt Nederland uit de toon met het hoogste drempelbedrag van 3000 euro in Europa, o.a. onze beide buurlanden hanteren lagere tot veel lagere drempelbedragen, het zou beter zijn ons als Nederland, daar aan te confermeren. Mede omdat er juist sprake moet zijn van een harmonisatie. België heeft recent juist het bedrag onder protest van de kunstenaarsbonden opgetrokken naar 2.000 euro, met een schuin oog naar Nederland kijkend.
Bovendien is het als belanghebbende kunstenaar buitengewoon moeilijk vast te stellen wie de kopers en de verkopers zijn bij overschrijding van dat drempelbedrag omdat er immers geen registratie verplichting of aanmelding is naar de meestal toch wel bekende kunstenaars toe en bovendien het verjaringstermijn van 3 jaar een rol gaat spelen, het zou beter zijn het verjaringstermijn geheel te laten vervallen omdat dit alleen maar kan leiden het verdere vertraging van uitbetaling of ontduiking van het volgrecht en er een registratie van koper en verkoper plaats moet vinden zoals een goed koopmansgebruik is en daarom geen extra administratieve handeling vereist, zoals door een ambtelijke commisie is gesteld.
Het bleek dat de internet gegevens van een veiling bedrijf na een half jaar niet meer toegankelijk waren. Het was dus toeval dat de bewuste kunstenaar hier toch achter kwam dat zijn werk geveild bleek te zijn zonder verdere kennisgeving of afdracht hoewel het drempelbedrag ruimschoots was overschreden.
In het belang van de levende kunstenaar zou het ook beter zijn musea ook volgrecht te laten betalen omdat zij voor een deel ook belang hebben in een gezond kunstenaars bestand en ook voor een eigen inkomen moeten zorgen. De museum bezoeker zou hier geen moeite mee hebben.
Bovendien is de uitzondering dat een verkoper minder dan drie jaar voor de doorverkoop van werk van een kunstenaar bij minder dan 10.000 euro geen volgrecht verschuldigd is ook niet bevorderlijk voor de financiële positie van de levende kunstenaar. Waarom is dat niet gewoon het drempelbedrag? Ook dit moet worden bijgesteld zoals ook alle andere uitzonderingen hierop.
Omdat minimaal een actor zoals veilingbedrijf zich aan deze regeling wenst te ontrekken moet er op de uitvoering er van beter worden toegezien. Iedere handel in kunst is immers kunsthandel en valt daarom onder deze Europese afspraak. De staat zou hiervoor zelfs aansprakelijk gesteld kunnen worden volgens Europees recht.
N.b. Het veilinghuis heeft zich vrij recent nog bezig gehouden met het veilen van kunst in opdracht van de gemeente Tilburg m.b.t. de veiling van failliete goederen, waaronder ook kunst, van de Tilburgse Kunst Stichting.
Het zou beter zijn dat er een meldingsplicht tot stand komt bij overschrijding van het drempelbedrag, zodat het voor alle partijen eenvoudiger wordt en bovendien het verjaringstermijn van (slechts) drie jaar te laten vervallen en bovendien zijn de kunstenaars in het algemeen bekend en veelaleenvoudig terug te vinden op internet.
Een suggestie in die richting wordt gedaan door BBK door middel van het aanleggen van een database van werk dat redelijkerwijs in de buurt van het drempelbedrag komt of deze overschrijdt.
Ook zou het beter zijn geen uitzondering te maken voor welke partij dan ook dus ook particulieren, zodra het drempelbedrag wordt overschreden, omdat dan de uitvoering aanzienlijk beter zal gaan. Conflictsituaties, waarbij zelfs een jurist aan te pas moet komen zullen hierdoor worden voorkomen. Handel in kunst is kunsthandel. Iedereen dient zich hiervan bewust te zijn. De 4 % of 5% speelt bij dit soort bedragen nauwelijks een rol.
De kunstenaar, meestal met nog een laag inkomen voor wie de uitvoering van het volgrecht , droit de suite, primair bedoeld is, heeft weinig inspraak gehad of heeft nauwelijks meegeteld, getuige het Eerste Kamer verslag in 2006, in tegenstelling tot de ‘kunsthandel’ die juist in de praktijk vrijwel geen rol speelt bij de handel in kunst van levende kunstenaars.
Gezien het grote belang om een redelijk inkomen te kunnen verwerven zou de kunstenaar om die rede een groter gewicht in de schaal moet hebben bij dit soort beslissingen de kunstenaars bonden zouden hierin een grotere rol moeten spelen.
Het blijkt dat het volgrecht nauwelijks bekend is onder de jongere kunstenaars. Hier speelt het onbekend maakt onbemind een grote rol. In het algemeen heeft de Nederlander het goed voor met de kunstenaar. De media moeten niet te veel te focussen op de reguliere kunsthandel die wel van zich laat horen, echter in dit verhaal m.b.t. de levende kunstenaar maar een zeer kleine rol speelt, maar meer op de inkomenpositie van die kunstenaar.
Ter illustratie is bv. de uitlating van de Zuid-Afrikaanse-Nederlandse kunstenares Marlene Dumas dat zij in haar begintijd geringe vergoedingen heeft ontvangen voor haar werk en dat zij nadat het werk aanzienlijk is waarde was gestegen hiervan niets heeft gekregen. Ook is er een geregistreerde woede uitbarsting recent in een tv rapportage te zien geweest van een bekende Amerikaanse kunstenaar Rauschenberg tijdens een veiling van zijn werk door een collectioneur waarbij de kunstenaar aanwezig was.
http://www.nrc.nl/dossiers/auteursrecht/nationaal/article1860672.ece/Kunstenaar_gaat_delen_in_winst
Het argument dat de kunstenaars zelf tegen het volgrecht waren kan worden ontkracht door een bericht van de toen bekende geraadpleegde Duitse en internationale kunstenaars: Aanvankelijk was het voorstel dat de auteursrechten verplicht werden overgedragen aan de daartoe aangewezen partij zoals in Nederland inmiddels Pictoright en daar waren in Wenen internationale kunstenaars, tegen. Dit is later afgezwakt nadat zij een keuze mogelijkheid hadden gekregen: overdragen of zelf behartigen in de vorm van Folgrecht.
In het Pamflet Menschenrecht der Kunstler o.a. Dibbets en Appel was er sprake van ongelijkheid waar tegen zij zich verzetten, van dwang, er was sprake van Monopolie, er was geen vrije keuze. De beperking van de administratieve kosten… Echter goede voorstellen ter verbetering waren welkom. Ook kwamen zij tot de conclusie dat de jongere kunstenaar geholpen moest worden i.p.v. de al meer welgestelde.
De af te dragen bemiddelingskosten waartegen geprotesteerd werd varieerde tussen de 10 en 25 %, ook dat was een reden tot zorg. Eveneens de bureaucratie en de bijkomende kosten.
Het grootste bezwaar wordt genoemd in een aantal punten door het uitsluiten van volgrecht bij:
a. Verkoop van prive-personen voor prive-personen
b. Verkoop van particulieren aan musea (belangrijke collecties van kunst van de 20e Eeuw in het verleden zijn door particulieren aan musea verkocht en het is vaak in deze gevallen dat deze legendarische waardering van de kunst plaatst vindt, wat de oorspronkelijke drijfveer voor het ontstaan van het volgrecht werd).
c. Verkoop door agenten of trustees, die personen of bedrijven vertegenwoordigden.
d. Verkoop door commerciële bedrijven en culturele instellingen die niet kunstgalerijen of auction houses zijn, maar kunstwerken exposeren en adverteren en dit in de toekomst, ook zou kunnen aanbieden en verkopen.
http://www.artfacts.net/index.php/pageType/newsInfo/newsID/481/lang/2
Bovengenoemde bezwaren gelden nog steeds. En er zou geen enkele vrijstelling van volgrecht moeten plaats vinden. Elke handel in kunst is kunsthandel het gaat over unieke kunstwerken waarvoor gewoon een prijs voor betaald moet worden inclusief volgrecht, om een stap voorwaarts te maken ten bate van de levende kunstenaars om in een redelijk redelijk inkomen te kunnen voorzien. Dit is ook het streven van onze huidige minister van O.C.W.
Als drempelbedrag wordt 1000 euro voorgesteld. Belangrijk is te vermelden dat het meeste werk tussen de 3.000 en 50.000 euro opbrengt, het meest waarschijnlijke is dan dat voor deze kunstenaars in deze categorie de 4% - 5 % niet zo’n grote rol speelt.
Omdat de het ministerie van O.C.W. het liefst heeft dat de professionele kunstenaars zoveel mogelijk zelf in hun onderhoud kunnen voorzien is dit een van de mogelijkheden dat met beide handen moet worden aangegrepen.
Dit nog buiten de regelingen voor hang- en stageld, en leenvergoedingen voor de levende kunstenaars, ook hier schort het een en ander aan. Het is merkwaardig te moeten constateren dat de subsidies voor de nog niet goed verdienende, professionele kunstenaars steeds verder worden teruggedraaid, maar de mogelijkheden zelfstandig een inkomen te verwerven ook vrijwel onmogelijk is. Het gemiddelde inkomen van de levende Nederlandse kunstenaar is het laagst van de creatieve beroepsgroepen en bedraagt veelal minder dan 10.000 euro per jaar en is soms negatief.
http://www.aicanederland.org/?p=71
********************************************************************************************************
mw. Berk
Maar blijft moeilijk om van je werk te leven. Slechts 14% van de kunstenaars heeft na aftrek een inkomen dat van meer dan 10.000 per jaar. 40% van de kunstenaars heeft een negatief inkomen. 62% heeft neveninkomsten uit andere werkzaamheden, 8% verdient helemaal niets met zijn werk. 18 % van de beeldend kunstenaars heeft een bijstandsuitkering. 3000 van de 15.000 kunstenaars maken gebruik van de WIK. Van de inkomsten van beeldend kunstenaars is 60% afkomstig van de particuliere markt en 40 % van overheidsgelden (uit ‘Kunst in getal’, Lien Heyting, NRC 11-7-03).
Verder lijkt er op dat, hoewel de kunstbegroting in zijn geheel is gestegen, de bedragen die direct ten goede komen aan kunstenaars zijn gedaald. In de periode van 2001-2005 werd er 4,3 miljoen euro uitgegeven aan beurzen, tegen 2,8 miljoen ! in 2004. In dezelfde periode nam het bedrag dat het SKOR spendeerde aan opdrachten af van 1.329.000 naar 776.000 euro. (uit Statistiek van landelijke subsidieregelingen voor beeldende kunst 2001-2005).
Het is daarom ook beter te focussen op het werk en welzijn van de levende kunstenaars dan de inmiddels overledenen omdat de nabestaanden over het algemeen niet veel te klagen hebben.
Verder onderstreep ik in zijn geheel het artikel van Anne Berk. Zie bijlage
http://www.aicanederland.org/?p=71
Graag zou ik van u willen weten via welke website de belanghebbenden partijen gelegenheid geeft te reageren in een consultatie of zorgt u daar zelf voor?
Met vriendelijke groet, Wim Streep williamstreep@hotmail.com www.wimstreep.nl
http://www.prolitteris.ch/set.asp?go=/wis/urh/urh.asp
Berne Copyright convention is ondertekend door USA en 62 landen.
|
|
|
|
|
Copyright |
|
|
It is usually quite easy to determine ownership of items such as cars and houses, i.e. tangible items. The matter of ownership of books, press articles, images, a film or piece of music is more complex. These are also items which one can own in a tangible sense. However, the essential element of a book is not the paper but what is written in the book. The content of the book is an intangible item, an intellectual work. |
|
|
These works are protected by copyright law. The works belong to those who created them: the writers, photographers, composers, film people. |
|
|
|
|
|
Copyright law is regulated in |
|
|
For a work to be copyrighted, it does not need to be entered in a register. A sketch, recording or manuscript is sufficient. Any work with an individual character is protected. |
|
|
|
|
|
A tangible item such as a car initially belongs to the manufacturer. If the car is sold or leased, the new owner pays for it. In the same way, the use of intangible items is only permitted in return for payment. |
|
|
|
|
|
The URG dictates the conditions under which a work may be used by others (see below for negotiations on levies between rights management societies and user organisations). The term use means the publishing of a book by a publishing house, the performance of musical works in concerts, the broadcasting of a film on television or the exhibiting of images in museums. The URG also regulates what are known as the related property rights of interpreters, manufacturers of sound carriers and sound-image carriers and broadcasting companies. |
|
|
As the works are owned by their creators, they may only be published, duplicated, performed, broadcast or disseminated in some other way with their permission. They have a right to remuneration, which, in the case of literary and art works, is managed by ProLitteris in its capacity as a trust. |
|
|
|
|
|
It is difficult for creators to check who is using or intends to use their works. As a result, it is almost impossible for them to prevent their use if they so require. And this is why creators of the same type of work (music, literature, film etc.) joined forces to found five rights management societies. These negotiate levies with users, which regulate the fees to be paid for the use of the works. The URG lays down criteria for the level of financial compensation to be paid for the use of a work: a maximum of ten per cent of the usage revenue or fees for copyrights and three per cent for related property rights. The societies’ tariffs are controlled by the Swiss Arbitration Commission and the price regulator. The rights management societies collect the fees and then distribute them to the creators in |
|
|
The URG also regulates the rights management societies. |
|
|
|
|
|
Do you have any questions on copyright law? ProLitteris offers a service for legal information for non-members free of charge. This service is at yours disposal every wednesday from |
|
|
|
Subject: Uw vraag over het volgrecht
Date: Mon, 10 Aug 2009 08:49:11 +0200
From: m.langendoen@minjus.nl
To: williamstreep@hotmail.com
Geachte heer Streep,
Via onze directie voorlichting ontving ik uw onderstaande vraag:
Volgrecht is in 2006 wettelijk ingevoerd in Nederland, er zou een evaluatie over plaatsvinden eind 2008, begin 2009. Maar dit heeft nog niet plaatsgevonden. Wanneer gaat dit plaatsvinden? En hebben belanghebbende zoals kunstenaars iets in te brengen? Hoe kunnen zij dit doen?
Het volgrecht is vastgelegd in een Europese richtlijn. Het is inderdaad zo dat de Europese Commissie de richtlijn per 1 januari 2009 had moeten evalueren. De Europese Commissie heeft ons laten weten dat zij dit niet heeft gedaan omdat de richtlijn in een aantal EU-landen nog steeds niet volledig is omgezet in de nationale wetgeving. Het is op dit moment niet bekend wanneer de Commissie de evaluatie zal uitvoeren. Normaal gesproken geeft de Commissie via de website gelegenheid aan belanghebbende partijen om te reageren in een consultatie.
Mocht u ideeën hebben over het functioneren van de richtlijn, dan hoor ik dat graag van u. Wij kunnen uw opmerkingen dan betrekken bij onze inbreng in de discussie in Brussel.
Met vriendelijke groet,
Marco Langendoen
Raadadviseur
Ministerie van Justitie
Directie Wetgeving
Sector Privaatrecht
Dit bericht kan informatie bevatten die niet voor u is bestemd.
Indien u niet de geadresseerde bent of dit bericht abusievelijk aan u is
toegezonden, wordt u verzocht dat aan de afzender te melden en het bericht te
verwijderen.
De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die
verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.
This message may contain information that is not intended for you.
If you are not the addressee or if this message was sent to you by mistake, you are
requested to inform the sender and delete the message.
The State accepts no liability for damage of any kind resulting from the risks
inherent in the electronic transmission of messages.
Ministerie van Justitie.
Kunstenaar gaat delen in winst
Als een kunstwerk enorm in waarde stijgt, is de winst voor de verkoper en krijgt de kunstenaar hooguit een fles wijn. Dat wordt anders.
|
|
ROTTERDAM, 24 FEBR. Een kunstenaar die zijn verzamelaars miljonair maakt en zelf genoegen moet nemen met ‘lieve briefjes en een paar flessen wijn’. Dat is wat Marlene Dumas de laatste maanden overkomt. De in Zuid-Afrika geboren maar in Nederland wonende kunstenares kreeg de attenties van collectioneurs die haar schilderijen hadden verkocht. En met succes, want doeken waarvoor Dumas zelf via de galerie soms maar enige duizenden guldens ontving, werden de afgelopen maanden in New York en Londen voor recordprijzen geveild.
Alle profijt is bij zo’n extreme waardestijging voor de verkoper van het kunstwerk. Een situatie waar binnenkort verandering in komt. Met ingang van 1 januari 2006 kunnen kunstenaars, of hun erfgenamen, aanspraak maken op volgrecht. Bij doorverkoop van een schilderij of beeldhouwwerk krijgt de maker een percentage van de opbrengst, zelfs als er geen sprake is van winst. Voor een werk van 5.000 euro moet bijvoorbeeld 200 euro worden betaald, bij een verkoopprijs van 1 miljoen euro bedraagt de afdracht 10.000 euro.
Galeriehouders, kunsthandelaren en veilinghuizen hebben zich jarenlang tegen deze uitbreiding van de auteurswet verzet. Ze deden dat uit vrees voor de administratieve lasten en uit angst voor marktverschuivingen. Het protest klonk het luidst in Engeland, waar een kwart van alle kunsttransacties in de wereld geschiedt. De handel zou zich verplaatsen naar landen als de Verenigde Staten en Zwitserland, die geen volgrecht heffen.
Een onafhankelijk onderzoek in opdracht van de Britse regering raamde het omzetverlies voor Engeland op ruim een miljard euro per jaar, waardoor 8.000 banen op het spel komen te staan. Na vijf jaar lobbyen kregen de Engelsen onlangs voor elkaar dat zij tot 2012 geen volgrecht hoeven te betalen aan erfgenamen van kunstenaars.
Ook in Nederland was en is de weerzin groot. Galeriehouder Erik Bos, bestuurslid van de Nederlandse Galerie Associatie, spreekt van ,,een kindje met een waterhoofd”. Het volgrecht zorgt voor veel administratieve rompslomp, zegt hij, en kan fraude in de hand werken. Bovendien zullen maar weinig levende kunstenaars van de regeling profiteren, verwacht Bos.
De galeriehouder verwijst daarbij naar een onlangs gepubliceerd onderzoek, dat in opdracht van The European Fine Art Fair in Maastricht werd gehouden. Een Amerikaans bureau becijferde dat liefst 81 procent van de volgrechtvergoedingen gaat naar erfgenamen van dode kunstenaars.
Bos krijgt bijval van Antoon Ott, directeur van de Stichting NedArt, een in Amsterdam gevestigde koepelorganisatie in de beeldende-kunstsector. ,,Voor de erven Picasso en Magritte was deze regeling toch niet bedoeld?” Binnen de Europese Unie moet Nederland wel mee met de rest, al gebeurt dat volgens Ott met frisse tegenzin. ,,Laten we die arme kunstenaars eens helpen. Van Gogh kreeg vroeger niets voor zijn schilderijen en later werden anderen er rijk van. Maar vergeet niet, dat 95 tot 98 procent van de kunst na de eerste verkoop alleen maar in waarde daalt.”
Over het innen en verdelen van de volgrechtvergoedingen in Nederland, een taak waarvoor de auteursrechtorganisatie Stichting Beeldrecht in de markt is, is in 1999 al eens onderzoek gedaan door NedArt. Naar schatting 1.100 bedrijven in Nederland krijgen met het volgrecht te maken. De opbrengst van het volgrecht werd door de onderzoekers op nog geen twee miljoen euro per jaar geschat. Na aftrek van kosten zou ongeveer 1,5 miljoen euro overblijven voor verdeling onder rechthebbenden. Van deze opbrengst zou 40 procent toekomen aan Nederlandse kunstenaars, en van dat bedrag weer ongeveer de helft aan een groepje van 15 tot 20 bekende kunstenaars.
Tot die groep behoort Marlene Dumas zeker. Haar schilderijen die onlangs in Londen en New York werden geveild, waren voor het merendeel ingebracht via de Amsterdamse vestigingen van Sotheby’s en Christie’s. De kunstenares kent de collectioneurs die haar werk van de hand deden. ,,Voor sommige mensen vind ik het erg leuk dat zij zoveel geld hebben gekregen”, zegt Dumas. Waar ze na enig nadenken met een schaterlach aan toevoegt: ,,Maar dat geldt niet voor allemaal.”
Dumas vindt het moeilijk om te oordelen of zij blij mee moet zijn met de regeling. ,,Het is mij nog niet helemaal duidelijk.” Het bevreemdt haar dat een stoet beroemde kunstenaars, onder wie Karel Appel, David Hockney, Georg Baselitz en Arnulf Rainer, vier jaar geleden de kant koos van de galeriehouders en een petitie tekende tégen de invoering van het volgrecht. Dumas wil eerst eens praten met haar ervaren collega Jan Dibbets. Particulieren die haar schilderijen ‘voor niks kochten’ en er nu miljoenen voor krijgen, ze vindt het ‘vreemd’ en ‘ongemakkelijk’. ,,Tot een paar jaar geleden had ik nog nooit een veilingcatalogus ingekeken”, zegt ze met een grote lach.
Fotografe Rineke Dijkstra, wier strandopnamen de laatste jaren voor steeds hogere bedragen werden geveild, ziet wel de rechtvaardigheid van de regeling in. ,,Waarom zou ik niet mogen profiteren van een grote waardestijging van mijn werk? Ik ben de auteur, ik heb er hard voor gewerkt.” Eén keer liet een verkoper haar meedelen in de winst. ,,Heel schattig, ik kreeg 10
Op 3 oktober vond er een debat plaats in Amsterdam op initiatief van het Fonds BKVB en het Mondriaanfonds over de verdeling van de kunstsubsidies. De Fondsen pleiten ervoor bij gelijkblijvend budget scherpere keuzes te maken. Meer geld voor presentatie van kunst (dus meer geld voor musea) en nadruk op het subsidiëren van topkunst. Daarmee wordt de basis onder het bestaan van veel kunstenaars weggeslagen, met een verarming van het kunstaanbod als gevolg.
In het begeleidende boek Second Opinion zijn er geen cijfers naar voren gebracht om dit beleidsvoorstel te schragen. Er is niet gekeken naar hoe het in andere landen toegaat. Er is geen onderbouwing door e.a in een bredere context te plaatsen. En van een discussie was geen sprake. Zelfs de protestbrief van Lisa Couwenbergh, die door ruim 400 kunstenaars is ondertekend, werd niet besproken. Een gemiste kans.
Overheidssteun noodzakelijk
Er heerst op dit moment een klimaat waarin het profijtbeginsel als toverwoord dient. De markt is het panacee voor alle problemen, maar dat gaat voorbij aan de historische ontwikkelingen en de positie van de kunstenaar daarin. In de 19de eeuw vallen het hof en de kerk weg als opdrachtgever. En de opkomende middenklasse vult het gat niet op. Vooral niet omdat de kunstenaar sinds de romantiek niet meer in opdracht werkt. Hij is een ‘ziener’ die zich niet richt op ‘de markt’. Vanaf de zijlijn biedt hij ons reflectie op ons bestaan en dat is zijn waarde. En dat is ook het verschil tussen de kunstenaar en zijn commercïele collega: de reclameontwerper. Daarmee is zijn bestaan onzeker. Zoals van Gogh, die bij leven nooit één schilderij heeft verkocht, ook al was zijn broer kunsthandelaar. Hoe had Van Gogh kunnen schilderen als zijn broer hem niet had ondersteund? Dergelijke mecenassen zijn nu met een loepje te zoeken. Als de staat zich terugtrekt als mecenas vallen kunstenaars in een financieel gat.
De inkomens van kunstenaars zijn achteruit gegaan.
Willem Drees stelde in 1949 de Contraprestatie in omdat hij constateerde dat kunstenaars er sinds het einde van de 19de eeuw op achteruit zijn gegaan (zie Onmetelijk Optimisme, kunstenaars en hun bemiddelaars 1945-1970, Waanders, 2007). Logisch, want de uurlonen zijn gestegen en met de ambitie om unieke, arbeidsintensieve producten te maken werkt een kunstenaar per definitie oneconomisch: Zelfs arbeidsintensieve industrieën slagen er in het Westen niet in om concurrerend te zijn…
De Contraprestatie/BKR is terecht afgeschaft, omdat de selectie niet kritisch genoeg was. Maar dat euvel is verholpen nu kunstenaars niet automatisch worden gesteund. Ze moeten steeds opnieuw beurzen aanvragen en de toets der kritiek doorstaan. Veel kunstenaars konden een oeuvre opbouwen door de steun van de overheid. Bijvoorbeeld Corneille en Constant. Maar ook Lily van den Stokker, die schrijft hoe ze dankzij een beurs naar New York kon gaan. Inmiddels kan ze leven van haar werk en heeft ze de subsidie dubbel en dwars terugbetaald aan het Rijk via de belasting! (zie haar artikel op de site kunstsubsidiedebat.nl).
Maar blijft moeilijk om van je werk te leven. Slechts 14% van de kunstenaars heeft na aftrek een inkomen dat van meer dan 10.000 per jaar. 40% van de kunstenaars heeft een negatief inkomen. 62% heeft neveninkomsten uit andere werkzaamheden, 8% verdient helemaal niets met zijn werk. 18 % van de beeldend kunstenaars heeft een bijstandsuitkering. 3000 van de 15.000 kunstenaars maken gebruik van de WIK. Van de inkomsten van beeldend kunstenaars is 60% afkomstig van de particuliere markt en 40 % van overheidsgelden (uit ‘Kunst in getal’, Lien Heyting, NRC 11-7-03).
Verder lijkt er op dat, hoewel de kunstbegroting in zijn geheel is gestegen, de bedragen die direct ten goede komen aan kunstenaars zijn gedaald. In de periode van 2001-2005 werd er 4,3 miljoen euro uitgegeven aan beurzen, tegen 2,8 miljoen ! in 2004. In dezelfde periode nam het bedrag dat het SKOR spendeerde aan opdrachten af van 1.329.000 naar 776.000 euro. (uit Statistiek van landelijke subsidieregelingen voor beeldende kunst 2001-2005).
Belang van galeries en Kunstkoopregeling
Opmerkelijk is dat er in Second Opinion wordt gedacht aan het ondersteunen van musea, niet aan galeries en kunstuitlenen, terwijl zij het leeuwendeel van de inkomsten voor kunstenaars verzorgen. 130 miljoen euro aan verkopen per jaar (uit: rapport Artes 2007 in opdracht Nederlandse galeriehouders) is een aardige som, maar niet genoeg om kunstenaars een bestaan te verschaffen, volgens Truus Gubbels van de Boekmanstichting…
Er zijn te weinig kopers, slechts 4 % van de bevolking, een situatie die zal verslechteren als de succesvolle Kunstkoopregeling wordt afgeschaft (Artes 2007)… En kon je vroeger nog een inkomen kon verwerven als docent op de academie, nu wordt er daar alleen maar personeel ontslagen.
Meer geld voor musea gaat ten koste van kunst en kunstenaars
In 2005 kochten musea 130 werken ter waarde van 1.003 miljoen, die ten goede kwamen aan 86 internationale (!) kunstenaars. De Kunstkoopregeling was goed voor aankoop van 3283 werken ter waarde van 6.328 miljoen, die ten goede kwamen aan 1121 kunstenaars (uit Statistiek van landelijke subsidieregelingen voor beeldende kunst 2001-2005 Museale aankopen leveren daarmee een geringe bijdrage aan het inkomen van kunstenaars (en hang- en sta vergoedingen krijgen ze niet). Het is niet te verwachten dat kunstenaars erop vooruit zullen gaan als musea meer geld krijgen, integendeel. Het geld gaat dan naar de overhead van de instellingen.
Het idee van gelijk budget en scherpere keuzes werd eerder aan de orde gesteld in de nota Meer over Minder. Toen ging het echter, tot grote ongerustheid van de museumwereld, over de verdeling van het geld aan musea! Meer Geld naar Minder Musea, was het idee. En inderdaad, musea kampen met te kleine aankoopbudgetten door de gestegen kunstprijzen. Maar het enige museum dat sloot is De Paviljoens en dat deed veel stof opwaaien.
De problemen worden nu afgewenteld op de kunstenaars, een kwetsbare groep, die veel minder goed georganiseerd is dan de musea. Musea zijn goed voor 15% van het kunstbudget. En slechts 3,2% gaat naar beeldende kunst (zie vergelijkende site Europese landen culturalpolicies.net). Geef het geld aan de kunstenaars, zei Bart de Baere van het Muhka dan ook. De musea eten hen op!
De financiele problemen van musea moeten door henzelf worden opgelost, bijvoorbeeld door een 1/2tje met de 10.000 miljonairs in Nederland… Sponsorgelden in Duitsland en GrootBrittanie bedragen resp. 500 miljoen en 452 miljoen, tegen 50 miljoen in Nederland (culturalpolicies.net). De overheid kan stimulerende maatregelen nemen door sponsorgeld geheel of grotendeels aftrekbaar te maken, zoals in resp. GrootBrittanie en Duitsland. Of zoals in Belgie een investeringsmaatschappij Cultuurinvest, met 50% overheidgeld en 50% private financiers, die op lange termijn gelden aan culturele instellingen verstrekken.
Het argument dat er behoefte is aan meer presentatieruimten voor kunst nodig zijn gaat niet op. Het aantal musea is enorm toegenomen. Er zijn te veel, te snel wisselende tentoonstellingen, die daardoor niet de publiciteit en dus ook niet het publiek krijgen dat ze verdienen. Musea zouden moeten downsizen, aldus Alexander van Grevenstein, in plaats van upgraden (maar wel meer meer publieksactiviteiten aanbieden om de tentoonstelling heen). Musea zouden vaker kunnen samenwerken. Om kosten te drukken en optimaal publiek te trekken zouden tentoonstellingen zowel in Nederland als in het buitenland moeten rouleren.
Het subsidiestelsel maakt Nederland tot een Mekka voor internationale kunstenaars
Bij interviews op de Rijksakademie vertelden verschillende buitenlandse kunstenaars mij hoe blij ze waren dat ze even de vrijheid hadden om zich helemaal op hun werk te concentreren, zonder financiële druk. De afgelopen tien jaar zijn de academies geïnternationaliseerd, Rijksakademie en Rietveld voorop. Buitenlandse kunstenaars melden zich in grote getale, aangelokt door de aantrekkelijke subsidiemogelijkheden. En velen van hen blijven hier, hetgeen een stimulans is voor de Nederlandse kunst. Overigens is het niet zo dat Nederland uniek is met zijn subsidiestelsel. Ook landen als Finland en Zweden, maar ook Duitsland en Frankrijk geven kunstenaars inkomenssteun. En in Zweden is er intensief overleg tussen de ministeries van OCW, Sociale Zaken, Justitie, Werkgelegenheid enerzijds en culturele instellingen en kunstvakbonden anderzijds om de maatschappelijke positie van kunstenaars te versterken (cultural policies.net).
Topkunst heeft geen subsidie nodig
Wat is topkunst? Dat wat goed verkoopt? De huidige prijsstijgingen voor kunst op veilingen zijn misleidend: dat is alleen voor een klein clubje weggelegd. Maar die ‘topkunstenaars’ zoals Marlène Dumas of Michael Raedecker hebben geen subsidie nodig! Topkunst is betrekkelijk. Het is belangrijk je niet te laten leiden door de waan van de dag. Naast bekende kunstenaars als Marléne Dumas, Desiré Dolron of Folkert de Jong heb je ook een Willem den Ouden, Gabriëlle van de Laak of Ester Bruggink. Topkunst is niet synoniem met kwaliteit.. Op de Documenta stond prachtig werk van totaal onbekende kunstenaars, waaronder enkele Nederlanders en dat hadden er wat mij betreft meer kunnen zijn… de selectie van het echtpaar Buergel/Novak doet de hiërarchie in de kunstwereld op zijn grondvesten schudden. Welke criteria hanteren wij eigenlijk?
Vermeer had tijdens zijn leven slechts één verzamelaar. Van Gogh verkocht niet schilderij. Wat topkunst is zullen de generaties na ons bepalen. Laten tot die tijd vooral doorgaan met het ondersteunen van een brede groep kunstenaars. Ook al is ons het subsidiestelsel niet volmaakt, beter kan het niet. Het is daarbij goed dat de commissies van samenstelling wisselen. Een intendant leidt alleen tot grotere willekeur
Nederlandse kunstenaars maken werk van hoog niveau. Promotie schiet tekort
Dat weet men in het buitenland nog niet omdat er nauwelijks subsidies zijn voor promotie door ‘culturele ambassadeurs’. En omdat er te weinig Nederlandse kunstenaars op buitenlandse beurzen worden getoond. Het is een goed beleid om galeries die dat wel doen te ondersteunen… Maar ook musea kunnen een bijdrage leveren: door samen te werken/uit te wisselen met andere musea in het buitenland, zodat Nederlandse kunstenaars een podium in het buitenland kunnen krijgen.
Promotie is onmisbaar. Door educatie, dat nu al speerpunt is van beleid. Het is dus contraproductief om ‘Kunstenaars&Co’ op te heffen, waarbij kunstenaars leerlingen in aanraking brengen met kunst. Maar ook door meer geld voor cultuurprogramma’s op prime time uit te trekken. Zo is men zich in Engeland zeer bewust van de kwaliteit van de eigen kunstenaars. Antony Gormley kreeg een documentaire van een uur op de BBC en zijn expositie in de Hayward Gallery trok maar liefst 210.000 bezoekers. En er is een site met een archief met alle filmfragmenten over Engelse kunstenaars: artistsonfilm.org.)
Kunstbudget moet omhoog
We missen een Nederlandse Jan Hoet. We kunnen trots zijn op de Nederlandse kunst. Kunst wordt vooral gezien als iets dat geld kost, maar het levert ook iets op. Dat kan op termijn ook Nederland ook trekpleister voor toeristen maken. Hoeveel verdient Amsterdam nu aan het Van Gogh Museum? Zoals Richard Florida stelde in The Rise of the creative class(2002) creëeren culturele broedplaatsen een interessant vestigingsklimaat…Dat heeft men in Denemarken al begrepen. ‘De inspanningen van de regering op het gebied van cultuur en economie hebben een duidelijk doel, namelijk Denemarken uit te laten groeien tot creatieve regio van Europa. De Denen moeten een alternatief hebben voor Disney en Amerikaanse soaps. Het traditionele doel van cultuurbeleid, steun aan artistieke kwaliteit, blijft uiteraard van belang, maar dient een extra dimensie te krijgen,’ aldus het gezamenlijke rapport van de ministeries van OCW en Handel in Denmark’s Creative Potential. Culture and Business Policy Report 2000 (Cultuurbeleid in belendende landen, 22 feb 07) Het kunstbudget moet juist omhoog. Als we de Unesco-norm hanteren van 1% van de Rijksbegroting, zou het budget verdubbeld moeten worden van 470 naar 940 miljoen euro, aldus Agnes Jongerius, voorzitter FNV op 22 september 2006. Frankrijk spendeert meer dan 1% van de rijksbegroting aan cultuur en ziet cultuur als een manier om zich internationaal te profileren. ‘Force de frappe’ noemen ze dat. Kunst als visuele slagkracht. Nu wij nog.
Anne Berk, kunstrecensent van Kunstbeeld en het Financieele Dagblad, november 2007, aberk@xs4all.nl
********************************************************************************************************
English
Volgrecht artist’s resale right consultation evaluation 15 sept 2009
Dear Mr. Streep,
Further to your mail to my colleague Marco Langendoen, I can report that tomorrow launch an internet consultation on the resale rights. You can visit consultation from tomorrow www.internetconsultatie.nl/volgrecht
The consultation period closes on
The argument that the artists themselves were against the royalties to be invalidated by a message from the then known German and international artists consulted: Originally, the proposal requires that the copyright was transferred to the appropriate parties such as the
The pamphlet Menschenrechte der Kunstler Dibbets including Appel and there was inequality which they can resist coercion, there was Monopoly, there was no choice. The reduction of administrative costs ... However good proposals to improve were welcome. It further concluded that the young artist had to be helped instead of the more affluent.
To pay the agency fee which protested ranged between 10 and 25%, that was a cause for concern. Also the bureaucracy and additional costs.
The main objection is mentioned in a number of points by excluding royalties in:
a. Sale of private persons for private individuals
b. Sales of individual sites (important collections of art of the 20th Century in the past, private museums and it is often sold in these cases that this legendary appreciation of art takes place, what the original motive for the emergence of the royalty was).
c. Sales by agents or trustees, such persons or companies represented.
d. Sales of commercial enterprises and cultural institutions that are not art galleries or auction houses, but art exhibit and advertising, and in the future, could also offer and sell.
http://www.artfacts.net/index.php/pageType/newsInfo/newsID/481/lang/2
Above concerns still apply. And there would be no relief from royalty to take place. Any trade in art is the art market has unique artwork which is simply a price to be paid including royalties, to step forward to the benefit of artists to live in a fairly decent income to meet. This is also the aim of our current Minister of Education
As a threshold of 1000 euros proposed. It is important to mention that most of the work between 3,000 and 50,000 euros yielding the most probable is that these artists in this category, the 4% - 5% is not such a big role.
Because the Ministry of O.C.W. might prefer the professional artists as much as possible for themselves can provide is one of the options that both hands must not be lost.
This is outside the framework of locks and stageld allowances for living artists, again suspend the relevant details. It is curious to note that grants to the still not earning, professional artists are still being rolled back, but the ability independently to earn an income also nearly impossible. The average income of the living Dutch artist is the lowest in the creative professions and is generally less than 10,000 euros per year and is sometimes negative.
http://www.aicanederland.org/?p=71 mw. Berk
But still hard to make your work life. Only 14% of the artists has a net income of more than 10,000 per year. 40% of the artists has a negative income. 62% have additional income from other activities, 8% earn nothing with his work. 18% of visual artists on welfare. 3,000 of the 15,000 artists make use of the WIK. Of the income of artists is 60% from the private market and 40% of public funds (from "Art in number," Lien Heyting, NRC
Further seems that although the arts budget as a whole has increased, the amounts directly benefit the artists have fallen. In the period 2001-2005 was 4.3 million euros spent on grants, at 2.8 million! 2004. In the same period the amount spent on assignments SKOR from 1,329,000 to 776,000 euros. (Statistics from national subsidies for art 2001-2005).
So it is better to focus on work and welfare of the living artists over the now dead because the survivors are generally not much to complain.
It stresses me in its entirety the article by Anne Berk. See Appendix
http://www.aicanederland.org/?p=71 mw. Berk
********************************************************************************************************
Dear Sir,
I would like to know from which website the interested parties opportunity to respond in a consultation or make sure that by itself?
Kind regards, Wim Streep williamstreep@hotmail.com www.wimstreep.nl
http://www.prolitteris.ch/set.asp?go=/wis/urh/urh.asp
Berne Copyright Convention, signed by
It is usually quite easy to determine ownership of items such as cars and houses, i.e. tangible items. The matter of ownership of books, press articles, images, a film or piece of music is more complex. These are also items which one can own in a tangible sense. However, the essential element of a book is not the paper but what is written in the book. The content of the book is an intangible item, an intellectual work
These works are protected by copyright law. The works belong to those who created them: the writers, photographers, composers, film people
Copyright law is regulated in
For a work to be copyrighted, it does not need to be entered in a register. A sketch, recording or manuscript is sufficient. Any work with an individual character is protected
A tangible item such as a car initially belongs to the manufacturer. If the car is sold or leased, the new owner pays for it. In the same way, the use of intangible items is only permitted in return for payment.
The URG dictates the conditions under which a work may be used by others (see below for negotiations on levies between rights management societies and user organisations). The term use means the publishing of a book by a publishing house, the performance of musical works in concerts, the broadcasting of a film on television or the exhibiting of images in museums. The URG also regulates what are known as the related property rights of interpreters, manufacturers of sound carriers and sound-image carriers and broadcasting companies.
As the works are owned by their creators, they may only be published, duplicated, performed, broadcast or disseminated in some other way with their permission. They have a right to remuneration, which, in the case of literary and art works, is managed by ProLitteris in its capacity as a trust.
It is difficult for creators to check who is using or intends to use their works. As a result, it is almost impossible for them to prevent their use if they so require. And this is why creators of the same type of work (music, literature, film etc.) joined forces to found five rights management societies. These negotiate levies with users, which regulate the fees to be paid for the use of the works. The URG lays down criteria for the level of financial compensation to be paid for the use of a work: a maximum of ten per cent of the usage revenue or fees for copyrights and three per cent for related property rights. The societies’ tariffs are controlled by the Swiss Arbitration Commission and the price regulator. The rights management societies collect the fees and then distribute them to the creators in
The URG also regulates the rights management societies.
Do you have any questions on copyright law? ProLitteris offers a service for legal information for non-members free of charge. This service is at yours disposal every wednesday from
Members have the possibility to consult the legal departement at eyery time they wish.
Subject: Your question on the royalty
Date:
From: @ m.langendoen minjus.nl
To: williamstreep@hotmail.com
Dear Mr. Streep,
Through our management information I received your question below:
Resale right legislation introduced in 2006 in the
The right is enshrined in a European directive. It is true that the European Commission directive by
If you have ideas about the functioning of the directive, I'd like to hear from you We can review your comments involve our input into the discussions in
Best regards,
Marco Langendoen
Adviser
Artist's share in profit
Published: February 24, 2005 00:00 | Changed: 14 December 2005 23:35
As a work of enormous value increases, the profit for the seller and the artist gets no more than a bottle of wine. This is different.
Our editor Arjen Ribbens
ROTTERDAM, 24 Febr. An artist who are collectors themselves and makes millionaires must be satisfied with "sweet notes and a few bottles of wine. That's what Marlene Dumas in recent months across. The South African-born artist living in the
All profit is such an extreme value for the seller of the artwork. A situation which soon changes. As of
Gallery owners, art dealers and auction houses have for years against the expansion of copyright resistance. They did so for fear of the administrative burden and fear of market shifts. The protest came the loudest in
An independent study commissioned by the
The
The gallery owner, referring to a recently published study, commissioned by The European Fine Art Fair in
About collecting and distributing the royalty fees in the
These group Marlene Dumas sure. Her paintings held recently in
Dumas finds it difficult to judge whether they should welcome the scheme. "It is not clear to me." It surprised her that a procession famous artists, including Karel Appel, David Hockney, Georg Baselitz and Arnulf Rainer, four years ago chose the side of the gallery owners and signed a petition against the introduction the resale right. Dumas would first like to talk to her experienced colleague Jan Dibbets. Individuals her paintings' bought for nothing "and now millions for it, she finds it" strange "and" uncomfortable. ,, Until a few years ago I had never looked into an auction catalog, "she says with a big smile.
Photographer Rineke Dijkstra, whose beach shots in recent years, increasing amounts were auctioned, see basic fairness of the system. ,, Why not enjoy a great appreciation of my work? I am the author, I've worked hard for. "Once let a seller's share in the profits. ,, Very cute, I got 10….
On October 3rd there was a debate in
In the accompanying book, Second Opinion, no figures put forward to sustain this policy proposal. It has not looked at how other countries toegaat. There is no supporting evidence from others in a broader context. And a discussion was not apparent. Even the protest letter from Lisa Couwenbergh, which was signed over 400 artists, was not discussed. A missed opportunity.
Support from the government
There is currently a climate in which the benefit principle as magic is. The market is the panacea for all problems, but that ignores the historical developments and the position of the artist in it. In the 19th century, covered the court and the church away as principal. And the emerging middle class does not fill the gap. Especially since the artist since the romance not commissioned works. He is a "visionary" who does not focus on 'the market'. From the sidelines he offers us reflect on our existence and that is its value. And that's
the difference between the commercial artist and his colleague: advertising designer. This is his existence uncertain. Like van Gogh, who in life never sold a painting, even though his art dealer brother. How did Van Gogh could paint him as his brother had not supported? Such patrons are now a loepje search. If the state withdraws as a patron of artists fall into a financial hole.
The incomes of artists are worse.
Willem Drees stated in Contraprestatie in 1949 because he found that artists since the late 19th century had been degraded (see Immense Optimism, artists and their mediators 1945-1970, Waanders, 2007). Obviously, because hourly wages have risen and the ambition to create unique, labor-intensive products to an artist by definition is uneconomic: Even labor-intensive industries succeed in the West not to be competitive ...
The Contraprestatie / BKR rightly abolished, because the selection is not critical enough. But this evil is resolved now artists are not automatically supported. They have repeatedly grants applications and stand up to criticism. Many artists could build a body of work by the support of the government. Example Corneille and Constant. But Lily of the Stokker, who writes how, thanks to a scholarship to
But still hard to make your work life. Only 14% of the artists has a net income of more than 10,000 per year. 40% of the artists has a negative income. 62% have additional income from other activities, 8% earn nothing with his work. 18% of visual artists on welfare. 3,000 of the 15,000 artists make use of the WIK. Of the income of artists is 60% from the private market and 40% of public funds (from "Art in number," Lien Heyting, NRC
Further seems that although the arts budget as a whole has increased, the amounts directly benefit the artists have fallen. In the period 2001-2005 was 4.3 million euros spent on grants, at 2.8 million! 2004. In the same period the amount spent on assignments SKOR from 1,329,000 to 776,000 euros. (Statistics from national subsidies for art 2001-2005).
Importance of galleries and sell special
Noteworthy is that in Second Opinion is thought to support museums, galleries and not to lend artificial spout, while the bulk of income for artists care. 130 million euros in sales per annum (source: Artes 2007 report commissioned Dutch galleries) is a nice sum, but not enough to provide artists a livelihood, according Truus Gubbels of Boekmanstichting ...
There are too few buyers, only 4% of the population, a situation that will worsen as the successful sell special will be abolished (Artes 2007) ... And you could have used an income gain was a lecturer at the academy, now there is only staff redundancies.
More money for museums at the expense of art and artists
Museums in 2005 bought 130 works valued at 1.003 million, which benefited the 86 international (!) Artists. Sell special was 3283 for the purchase of works contracts worth 6.328 million, which benefit to artists in 1121 (from Statistics of national subsidies for art purchases 2001-2005 Museale thus provide a small contribution to the income of artists (and hang - and get up fees will not). It is unlikely that artists will go out ahead as museums get more money, quite the contrary. The money goes to the overhead of the institutions.
The idea of equal rights and greater budget choices were previously raised in the paper more about less. Then, however, much to the concern of the museum world, the distribution of funds to museums! More for Less Money Museums, was the idea. Indeed, museums faced with too little purchasing budgets increased by artificial prices. But the only museum that is closed, the pavilion and did a lot of controversy.
The problems are now shifted to the artists, a vulnerable group, much less organized than the museums. Museums account for 15% of the art budget. And only 3.2% goes to visual arts (see comparative site culturalpolicies.net European countries). Give the money to the artists, "said Bart de Baere of Muhka whatsoever. Museums eat them!
The financial problems of museums should be solved by themselves, for example by 1/2tje with 10,000 millionaires in the
The argument that there is a need for more spaces for art presentation is not required. The number of museums has increased enormously. Too much, too rapidly changing exhibitions, which would not publicized and therefore not get the audience they deserve. Museums should downsize, said Alexander Grevenstein, instead of upgrading (but more more activities for the public offer to the show previously). Museums could work together more often. To reduce costs and make the best target audience would exhibitions in the
The subsidy system makes the
In interviews on several
Topkunst does not need subsidies
What topkunst? What sells well? The current price for art auctions are misleading: this is only a small club to play. But this 'top artists' such as Marlene Dumas and Michael Raedecker have no subsidy required! Topkunst is relative. It is important you not to be guided by the issues of the day. Besides well known artists such as Marlene Dumas, Desire Dolron Folkert de Jong and you also have a Willem den Ouden, Gabrielle van de Laak and Esther Bruggink. Topkunst is not synonymous with quality .. At Documenta was great work by completely unknown artists, including some Dutch, and had some more to me ... the selection of the couple Buergel / Novak, the hierarchy in the art world to its foundations shaking. What criteria do we want?
Vermeer had during his life only a collector. Van Gogh painting did not sell. What is topkunst will determine our future generations. Let until then mainly continue to support a wide range of artists. Even though we are not perfect the system of subsidies, better not. It is good that the committees constituted another. The superintendent only leads to more arbitrary
Dutch artists create works of high quality. Promotion inadequate
I know people abroad is not because there is little funding for promotion by "cultural ambassadors". And with too few Dutch artists are listed on foreign exchanges. It is a good policy to galleries that do support ... But museums can help: by working / exchange with other museums in the world so Dutch artists a stage abroad can get.
Promotion is essential. Through education, which already spearhead of policy. It is counterproductive to "Artists & Co 'to lift, which artists interact with students in art. But also more money for cultural programs in prime time from them. Thus it is in
Arts Budget is up
We miss a Dutch Jan Hoet. We can be proud of the Dutch art. Art is primarily seen as something that costs money, but it also provides something. This may eventually also the
Anne Berk, art critic for